آل عــــــــــاشــــــــو ر

وبلاگ دینی مذهبی و فرهنگی اجتماعی

تبریک سال 1393 به همه ایرانیان عزیز ودوست داشتنی

+ نوشته شده در  یکشنبه 3 فروردین1393ساعت 13:2  توسط عاشـور عاشوری  | 

تبریک سال 1393 به همه ایرانیان عزیز ودوست داشتنی

یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبرالیل و النهار
یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال
حلول سال نو و بهار پرطراوت را که نشانه قدرت لایزال الهی و تجدید حیات طبیعت می باشد
رابه تمامی عزیزان تبریک و تهنیت عرض نموده و سالی سرشار از برکت و معنویت
را ازدرگاه خداوند متعال و سبحان برای شماعزیزان مسئلت مینماییم

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 3 فروردین1393ساعت 13:0  توسط عاشـور عاشوری  | 

عکس عزاداری حسینیه حضرت اباعبدالله الحسین (ع) شهر بردستان (عاشوری) محرم 91-- 92



+ نوشته شده در  شنبه 9 آذر1392ساعت 20:53  توسط عاشـور عاشوری  | 

عکس عزاداری حسینیه حضرت اباعبدالله الحسین (ع) شهر بردستان (عاشوری) محرم 91-- 92





























+ نوشته شده در  دوشنبه 4 آذر1392ساعت 14:20  توسط عاشـور عاشوری  | 






زعفر جنی که بود

زعفر جنی که رئیس و بزرگ شیعیان جن و محب واقعی اهل البیت علیهم السلام در

« بئر ذات العلم » برای خود بساط شادی گسترده و مجلس عروسی بر پا کرده بود، و

سلاطین و بزرگان جن و پری را دعوت کرده ، و خود بر تخت شادی و عیش نشسته بود

که ناگاه متوجه ی صدای گریه شد،زعفر صاحب گریه راخواست،گریه کنندگان دوجن بودند

زعفر گفت این چه وقت گریه و زاری کردن است، گفتند: ای امیر به طور اتفاقی عبور به

شط فرات که عرب آن را قاضریه « نینوا » می خواندند افتاد، در آنجا مشاهده کردیم ،

لشگری بی حد و عدد، در کشتار و مبارزه اند، به جهت اطلاع و خبر دار شدن ،

نزدیک آن لشگر شدیم و دیدیم،درمیان معرکه حسین بن امیرمومنان علیه السلام

پسر آن بزرگوار ی که ما را مسلمان کرده، یکه و تنها ایستاده و بسیاری از یارانش

کشته شده اند، و اعوان و انصا ر وی بسیار کم اند، و خود آن بزرگوار نیز غریبانه تکیه

بر نیزه ی بی کسی نموده بود، و دم به دم و پی در پی می فرمود:آیا کسی هست

 که به فریاد آل محمد برسد؟ آیا کسی هست که عترت پیامبر را حمایت کند؟

آیا کسی هست ذریه ی فاطمه(س) را پناه دهد؟ ای امیر شنیدیم که اهل و عیال

آن بزرگوار، میان خیمه ها صدا به العطش، العطش! بلند داشته اند، و چون این واقعه

 را دیدیم فوری خودمان را به اینجا رسانیدیم،تا تو را خبرکنیم،که اگر ادعای مسلمانی

می کنی، بیائی در برابر نامسلمان از پسر پیغمبر دفاع کنی.

زعفر تا این سخن را شنید بسوی کربلا حرکت کرد، جناب زعفر گفت: وقتی وارد زمین

کربلا شدم، دیدم از 4 فرسخ تا 4 فرسخ، لشگر امام و یارانش را محاصره کرده اند.

همچنین دیدم که فوج عظیم ملائکه، که به شمارنمی آمدند،پردرپر ایستاده اند

دریک سمت « منصور ملک» با سپاهی از ملائکه ودریک طرف« ملک نصر» با

چندین هزار ملائکه ودر یک طرف« میکائیل» با چندین هزار ملائکه و در طرف

دیگر« اسرافیل» باگروه عظیمی از ملائکه، همچنین « ملک الریاح و ملک

البحار وملک الجبال و ملک دوزخ و ملک النار و مالک العذاب » با لشگر خود

منتظر اجازه و فرمانند، ارواح 124000 هزار پیغمبر از آدم تا خاتم هم صف

کشیده اند. خاتم پیغمبران آغوش خود را گشود و به امام فرمودند: پسرم عجله کن

عجله کن که براستی مشتاق تو هستیم، آنگاه امام با گوشه ی چشم خود به سوی

من نگاه کرد و فرمودند: زعفر کجا بودی؟ عرض کردم قربانت گردم خبر بی کسی و

غریبی شما را شنیدم، با 36000 جن آمده ام تا یاری شما نمایم، حضرت فرمودند:

« وفای شما جنیان از آدمی بیشتر است » خدا و رسول از تو راضی باشند،خدمت

تو را خداوند قبول نموده، لازم به زحمت تو نیست، چرا که اینها همه ملائکه ی فتح و

ظفرند، عرض کردم، چرا اجازه نمی دهی با آنان بجنگیم، حضرت فرمودند: شما آنها

را می بینید و آنها شما را نمی بینند و این از جوانمردی به دور است.

زعفر عرض کرد، آقا جان ما هم به صورت انسان ظاهر می شویم، اگر کشته شویم

در راه خدا کشته و شهید شده ایم، حضرت اجازه ندادند و فرمودند: به جای خودت برگرد.

{ ریاض القدس، صدر الدین قزوینی، ج 2 ص 112 }


برگرفته از : http://galere.persianblog.ir


+ نوشته شده در  سه شنبه 28 آبان1392ساعت 14:49  توسط عاشـور عاشوری  | 



گروه گل یاس

 

 

 
 ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان امام حسین علیه السلام
 
را به همه شیعیان جهان  تسلیت عرض می کنیم
 
در عزاداری هایتان ما را از دعای خیرتان فراموش نکنید
 
التماس دعا


http://tabasy.persiangig.com/image/amre%20be%20maroof%20.jpg

 

عزادارى امام حسين عليه السلام در تاریخ


حماسه کربلا، بزرگترين و دلخراش ترين واقعه تاريخ است که پس از 1400 سال

هنوز هم زنده مانده و پس از چهارده قرن به ياد آن واقعه اشکها ريخته مي شود و

ناله و فرياد به پا است. در اين مقاله قصد داريم که سير تاريخي عزاداري شهداي

کربلا را مورد بررسي قرار دهيم.

مراسم عزادارى امام حسين(ع) نخستين بار در روز يازدهم محرم سال 61 هجرى

در كنار اجساد مطهر شهيدان توسط اهل بيت‏ عليه السلام برگزار گرديد.

پس از آن هنگام ورود کاروان اسيران به كوفه، امام زين‏العابدين و حضرت زينب و ام‏

كلثوم عليهم السلام براى مردم كوفه كه براى تماشا آمده بودند، سخنرانى كردند.

در پى اين سخنرانيها صداى ضجه و گريه از خانه‏ها و مردم كوفه بلند شد. که به

نوعي عزاداري براي شهدا و افشاگري امويان بود.

پس از ورود کاروان اسراء به شام و خطابه خواني امام سجاد(ع) در شام، يزيد به

اهل بيت امام حسين اجازه داد كه عزادارى كنند و اهل ‏بيت ‏به مدت سه روز به طور

رسمى در شام عزادارى كردند.  در پى آن خطابه و اين عزاداريها، انقلاب بزرگ

فكرى در شام پديد آمد و اكثر قريب به اتفاق مردم نسبت ‏به دستگاه حاكمه بدبين

شدند.

عزاداري بعدي در مدينه برپا شد. پس از ورود اهل بيت به مدينه عزاى عمومى بر پا

گرديد و تمامى مردم مدينه ناله و ضجه كردند. پس از آن حلقه‏هاى عزادارى توسط

اشخاص و افراد سرشناس بر پا شد. از جمله كسانى كه درمدينه‏ مجلس‏عزادارى

بر پا كرد، حضرت زينب سلام الله عليها بود. اين عزادارى مدينه را در آستانه انفجار

و حركت عمومى قرار داد و عمر بن سعد جريان را به يزيد گزارش داد و اعلام کرد

که " تحقيقا وجود زينب کبري(س) در مدينه انديشه‏ها را تحريك مى‏كند، زيرا او

سخنور و دانا و باهوش است. خود و كسانى كه با او همراهى مى‏كنند، در نظر دارند

براى خونخواهى حسين قيام كنند." تا اين كه حضرت زينب به شام يا مصر تبعيد و

رحلت فرمود.

پس از شهادت امام حسين(ع) ائمه خود اقامه عزادارى مى‏كردند و شيعيان را به

اقامه عزا و گريه و عزادارى تشويق مي نمودند.


سوگواری محرم عزاداری‌ها و یادبودهایی است که به مناسبت کشته شدن

حسین بن علی و یارانش که در واقعه کربلا روی داد، انجام می‌شود. این نبرد در

سال ۶۱ هجری قمری در صحرای کربلا در عراق کنونی اتفاق افتاد. سوگواری

برای حسین بن علی مختص ماه محرم نمی‌شود و در دیگر روزهای سال نیز با

توجه به فرهنگ و رسم هر منطقه انجام می‌شود. سوگواری برای حسین بن علی

و دیگر یارانش از روز نخست محرم آغاز می‌شود و در ظهر عاشورا به اوج می‌رسد.

در غروب و شامگاه عاشورا، این سوگواری تحت عنوان مراسم شام غریبان ادامه

پیدا می‌کند. در روز ۱۲ محرم نیز مراسمی با نام «سوم امام حسین» انجام

می‌شود. این نوع مراسم‌ها در روز ۱۶ محرم با نام «هفتم امام حسین» و ۲۰ صفر

با نام «اربعین» ادامه پیدا می‌کند. مراسم سوگواری سومین امام شیعیان از

دیدگاه شیعه اهمیت بسیاری دارد و انجام آن عبادت است. سوگواری محرم در

جاهای مختلف به صورت‌های گوناگون انجام می‌شود. علاوه بر شیعیان، این

مراسم در میان غیر‌مسلمانان در ترینیداد و توباگو، جامائیکا، هند و ارمنی‌های

ایران برگزار می‌شود. سوگواری محرم علاوه بر ابعاد مذهبی، ابعاد سیاسی و

اجتماعی نیز دارد.

انواع هیأت
  

يك دسته از هیأت ها فقط در محرم و صفر و ديگر ايام سوگواری عمومى تشكيل

مى‏شود. افراد آن در ايام خاصى دور هم جمع شده به عزادارى مى‏پردازند.



+ نوشته شده در  سه شنبه 14 آبان1392ساعت 11:6  توسط عاشـور عاشوری  | 


یا ابا عبداله الحسین

من روز ازل دل به تو دلبر دادم

حق خواست که در دام غمت افتادم

شادی من از فرط غم توست حسین

چون سوخته ی غم تو هستم شادم

از کودکی ام میان هیئت هایت

من آب به دست عاشقانت دادم

بهتر زبهشت، روضه های تو بود

آموخته این راز به من استادم

یک بار که از هیئت تو جا ماندم

دیدم که هزار سال عقب افتادم

نام همه گر شود فراموش قسم

هرگز نرود نام حسین از یادم

آنقدر حسین حسین بگویم محشر

تا روضه بپا شود از این فریادم

قبل از همه جا به کربلایت رفتم

زآن روست که تا روز ابد آبادم

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 آبان1392ساعت 23:42  توسط عاشـور عاشوری  | 






دوباره ماه محرمه       بگو تو با اشک و زمزمه        لبیک یا حسین

----------------

به زیر این پرچم عزا     بگو به مظلوم کربلا            لبیک یا حسین

----------------

دوباره دلها اسیر درد و بلا شدند                   
ز غم شکستند و راهی کربلا شدند

در این شب غصه و مصیبت              وزیده توفان درد و محنت  

  لبیک یا حسین

----------------

از این مصیبت عرش خدا در جوش و خروش     
دوباره هل من معین مولا  رسد به گوش

دوباره تنها شده حسین                 اسیر غمها شده حسین

لبیک یا حسین

----------------

دوباره لبهای تشنه و اشک خیمه ها           
به دوش سقای تشنه لب مشک خیمه ها

دوباره مشکی و تیر کینه                  غم عمو و دل سکینه

لبیک یا حسین

----------------

درای این کاروان نوای حسین حسین         
ز آسمان می رسد ندای حسین حسین

تمام هستی ما حسینه                  به درد دلها دوا حسینه

لبیک یا حسین

----------------

دوباره در زیر برق نیزه نماز عشق      
اذان خون و سجود وصل و نیاز عشق

دوباره قرآن به روی نیزه                         نماز دلها به سوی نیزه

لبیک یا حسین

----------------

دوباره تیر سه شعبه و طفل تشنه ای       
دوباره گودال و حنجر و شمر  و دشنه ای

نوای واغربتای زهرا                          زند شراره به جان صحرا

لبیک یا حسین

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 آبان1392ساعت 23:28  توسط عاشـور عاشوری  | 

تصاویر/ برداشت خرما






+ نوشته شده در  چهارشنبه 10 مهر1392ساعت 17:8  توسط عاشـور عاشوری  | 


فضیلت شب و روز دحوالارض و اعمال آن


شب بيست‏ وپنجم:شب دحو الارض است،يعنى پهن شدن زمين از زير كعبه به روى آب،و از شبهاى بسيار شريف‏ است كه رحمت خدا در آن نازل مى‏یشود،و قيام به عبادت د رآن اجر بسيار دارد،و از حسن بن على وشّاء روايت شده‏ كه گفته:من كودك بودم كه با پدرم در شب بيست‏ وپنجم ماه ذو القعده،در خدمت حضرت رضا عليه السّلام شام خورديم،حضرت فرمود امشب حضرت ابراهيم و حضرت عيسى عليهما السلام متولّد شده‏ اند،و زمين از زير كعبه پهن شده،پس هركه روزش را روزه بدارد،چنان است‏ كه شصت ماه روزه داشته باشد،و در روايت ديگر است كه فرمود:در اين روز حضرت قائم(عج)قيام خواهد كرد. روز بيست‏ وپنجم:روز دحو الارض است،يكى از آن چهار روزى است،كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است،و در روايتى آمده:كه روزه اين روز همانند روزه هفتاد سال است و در روايت ديگر آمده كه كفاره هفتاد سال است،و هركه‏ اين روز را روزه بدارد،و شب را به عبادت به سر آورد،براى او عبادت صد سال نوشته شود و براى روزه‏ دار اين روز، كه هرچه در ميان زمين و آسمان است استغفار كند،و اين روزى است كه رحمت خدا در آن منتشر شده،و براى عبادت و اجتماع به ذكر خدا در اين روز اجر بسيارى است،و بارى اين روز جزء روزه و عبادت و ذكر خدا و غسل دو عمل ديگر واردشده است: اوّل:نمازى كه در كتابهاى علماى شيعه از اهل قلم روايت شده و آن دو ركعت است در وقت چاشت[بالا آمدن آفتاب تا پيش از گذشتن از وقت ظهر]در هر ركعت پس از سوره«حمد»پنج مرتبه سوره«و الشّمس»خوانده شود،و پس از سلام بگويد،
لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
هيچ جنبش و نيرويى نيست مگر به خداى برتر بزرگ
آنگاه دعا كند و بخواند:
يَا مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِي عَثْرَتِي يَا مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِي يَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِي وَ ارْحَمْنِي وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَيِّئَاتِي وَ مَا عِنْدِي يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ .
اى ناديده‏گير لغزشها لغزشم را ناديده‏گير،اى اجابت كننده دعاها،دعايم را اجابت كن،اى شنواى صداها،صدايم را بشنو،و به‏ من رحم كن،و از بديهايم و آنچه نزد من است درگذر،اى صاحب بزرگى و بزرگوارى.
دوّم:خواندن دعايى كه شيخ در كتاب«مصباح»فرموده:خواندن آن مستحبّ است:
اللَّهُمَّ دَاحِيَ الْكَعْبَةِ وَ فَالِقَ الْحَبَّةِ وَ صَارِفَ اللَّزْبَةِ وَ كَاشِفَ كُلِّ كُرْبَةٍ أَسْأَلُكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ أَيَّامِكَ الَّتِي أَعْظَمْتَ حَقَّهَا وَ أَقْدَمْتَ سَبْقَهَا وَ جَعَلْتَهَا عِنْدَ الْمُؤْمِنِينَ وَدِيعَةً وَ إِلَيْكَ ذَرِيعَةً وَ بِرَحْمَتِكَ الْوَسِيعَةِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ الْمُنْتَجَبِ فِي الْمِيثَاقِ الْقَرِيبِ يَوْمَ التَّلاقِ فَاتِقِ كُلِّ رَتْقٍ وَ دَاعٍ إِلَى كُلِّ حَقٍّ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَطْهَارِ الْهُدَاةِ الْمَنَارِ دَعَائِمِ الْجَبَّارِ وَ وُلاةِ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ وَ أَعْطِنَا فِي يَوْمِنَا هَذَا مِنْ عَطَائِكَ الْمَخْزُونِ غَيْرَ مَقْطُوعٍ وَ لا مَمْنُوعٍ [مَمْنُونٍ‏] تَجْمَعُ لَنَا بِهِ التَّوْبَةَ وَ حُسْنَ الْأَوْبَةِ ،
خدايا اى گستراننده كعبه،و شكافننده دانه،و برگيرنده سختى،و برطرف كننده هر گرفتارى،از تو مى‏خواهم‏ در اين روز از روزهايت،كه حقّش را بزرگ گرداندى،و سبقتش را پيش انداختى،و آن را نزد اهل ايمان امانت و و به سوى خود وسيله قرار دادى،و به رحمت گسترده‏ات كه بر محمّد درود فرستى آن بنده برگزيده‏ات‏ در پيمان نزديك،روز ديدار،شكافنده هر امر بسته،و دعوت كننده به حق،و بر اهل بيت پاكش‏ آن راهنمايان،و روشن‏كنندگان راه حق،ستونهاى جبّار،و متولّيان بهشت و دوزخ،و عطا كن به ما از عطاى در خزانه‏ات كه نه بريده شود،و نه منع گردد،تا به وسيله آن توبه،و بازگشت خوبى براى ما فراهم نمايى
يَا خَيْرَ مَدْعُوٍّ وَ أَكْرَمَ مَرْجُوٍّ يَا كَفِيُّ يَا وَفِيُّ يَا مَنْ لُطْفُهُ خَفِيٌّ الْطُفْ لِي بِلُطْفِكَ وَ أَسْعِدْنِي بِعَفْوِكَ وَ أَيِّدْنِي بِنَصْرِكَ وَ لا تُنْسِنِي كَرِيمَ ذِكْرِكَ بِوُلاةِ أَمْرِكَ وَ حَفَظَةِ سِرِّكَ وَ احْفَظْنِي مِنْ شَوَائِبِ الدَّهْرِ إِلَى يَوْمِ الْحَشْرِ وَ النَّشْرِ وَ أَشْهِدْنِي أَوْلِيَاءَكَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِي وَ حُلُولِ رَمْسِي وَ انْقِطَاعِ عَمَلِي وَ انْقِضَاءِ أَجَلِي اللَّهُمَّ وَ اذْكُرْنِي عَلَى طُولِ الْبِلَى إِذَا حَلَلْتُ بَيْنَ أَطْبَاقِ الثَّرَى وَ نَسِيَنِيَ النَّاسُونَ مِنَ الْوَرَى وَ أَحْلِلْنِي دَارَ الْمُقَامَةِ وَ بَوِّئْنِي مَنْزِلَ الْكَرَامَةِ ،
اى بهترين خوانده شده و كريم‏ترين اميد شده،اى كفايت كننده،اى وفادار،اى آن‏كه لطفش پنهانى است،به لطفت به من لطف كن،و به‏ عفوت خوشبختم نما،و به يارى‏ات تأييدم فرما،و از ذكر كريمانه‏ات فراموشم مكن به حق متوليان امرت و نگهبانان‏ رازت و از گرفتاريهاى روزگار تا روز قيامت و برانگيخته‏شدن خفظم كن‏ هنگام بيرون آمدن جانم،و فرو رفتن در قبرم،و تمام شدن كارم،و سپرى شدن عمرم،اوليايت را به بالينم حاضر كن،خدايا يادم كن،بر طول پوسيدگى،زمانى‏كه در ميان توده‏هاى خاك فرود آيم،و فراموش‏كنندگان از مردم فراموشم كنند،و در خانه اقامت فرودم آر،و در منزل كرامت جايم ده،
وَ اجْعَلْنِي مِنْ مُرَافِقِي أَوْلِيَائِكَ وَ أَهْلِ اجْتِبَائِكَ وَ اصْطِفَائِكَ وَ بَارِكْ لِي فِي لِقَائِكَ وَ ارْزُقْنِي حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الْأَجَلِ بَرِيئا مِنَ الزَّلَلِ وَ سُوءِ الْخَطَلِ اللَّهُمَّ وَ أَوْرِدْنِي حَوْضَ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اسْقِنِي مِنْهُ مَشْرَبا رَوِيّا سَائِغا هَنِيئا لا أَظْمَأُ بَعْدَهُ وَ لا أُحَلَّأُ وِرْدَهُ وَ لا عَنْهُ أُذَادُ وَ اجْعَلْهُ لِي خَيْرَ زَادٍ وَ أَوْفَى مِيعَادٍ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ اللَّهُمَّ وَ الْعَنْ جَبَابِرَةَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ بِحُقُوقِ [لِحُقُوقِ‏] أَوْلِيَائِكَ الْمُسْتَأْثِرِينَ اللَّهُمَّ وَ اقْصِمْ دَعَائِمَهُمْ وَ أَهْلِكْ أَشْيَاعَهُمْ وَ عَامِلَهُمْ وَ عَجِّلْ مَهَالِكَهُمْ وَ اسْلُبْهُمْ مَمَالِكَهُمْ وَ ضَيِّقْ عَلَيْهِمْ مَسَالِكَهُمْ وَ الْعَنْ مُسَاهِمَهُمْ وَ مُشَارِكَهُمْ.
و از دوستان اوليايت،و برگزيدگان و خاصان درگاهت قرارم‏ ده،و ديدارت را بر من مبارك گردان،و پيش از فرا رسيدن پايان عمرم حسن عمل روزى‏ام فرما، درحالى‏كه پاك از لغزشها و گفتار بى‏پايه و منطق تباه باشم.خدايا مرا به حوض پيامبرت محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)وارد كن،و از آن به من بنوشان،نوشاندنى سيراب كننده،روان و گوارا،كه پس از آن هرگز تشنه نشوم،و از ورود به آن طرد نگردم،و از آن‏ منع نشوم،و آن را قرار ده برايم بهترين توشه،و كاملترين وعده‏گا،روزى كه گواهان بپا مى‏خيزند.خدايا لعنت كن گردنكشان‏ گذشته و آينده را،هم آنان‏كه حقوق اوليايت را به ناحق به خود اختصاص دادند.خدايا پايه‏هايشان را بشكن،و پيروان و عمّالشان را نابود ساز،زميه‏هاى هلاكتشان را به زودى فراهم فرما،و كشورهايشان را از دستشان بگير،و راههايشان را بر آنان تنگ كن، و بر آنان‏كه با آنان سهيم و شريكند لعنت فرست.
اللَّهُمَّ وَ عَجِّلْ فَرَجَ أَوْلِيَائِكَ وَ ارْدُدْ عَلَيْهِمْ مَظَالِمَهُمْ وَ أَظْهِرْ بِالْحَقِّ قَائِمَهُمْ وَ اجْعَلْهُ لِدِينِكَ مُنْتَصِرا وَ بِأَمْرِكَ فِي أَعْدَائِكَ مُؤْتَمِرا اللَّهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلائِكَةِ النَّصْرِ وَ بِمَا أَلْقَيْتَ إِلَيْهِ مِنَ الْأَمْرِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مُنْتَقِما لَكَ حَتَّى تَرْضَى وَ يَعُودَ دِينُكَ بِهِ وَ عَلَى يَدَيْهِ جَدِيدا غَضّا وَ يَمْحَضَ الْحَقَّ مَحْضا وَ يَرْفِضَ الْبَاطِلَ رَفْضا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَ عَلَى جَمِيعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا فِي كَرَّتِهِ حَتَّى نَكُونَ فِي زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ اللَّهُمَّ أَدْرِكْ بِنَا قِيَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَيَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَيْهِ [عَلَى مُحَمَّدٍ] وَ ارْدُدْ إِلَيْنَا سَلامَهُ وَ السَّلامُ عَلَيْهِ [عَلَيْهِمْ‏] وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
خدايا در فرج دوستانت شتاب كن و حقوق تاراج‏رفته آنان را به آنان بازگردان و قائم آنان را به حق آشكار كن،و او را يارى‏رسان دينت بدار،و درباره دشمنانت فرمانده به فرمانت قرار ده.خدايا فرشتگان پيروزى را گرداگرد او همواره بدار،و به آن دستورى كه در شب قدر به او القا كردى او را انتقام‏گيرنده خويش‏ قرار ده،تا جايى‏كه خشنود شوى،و دينت به وسيله او،و به دست او به گونه‏اى نو و تازه بازگردد،و حق به طور كامل ناب شود،و باطل به صورت‏ همه جانبه به دور افكنده شود.خدايا بر او و همه پدرانش درود فرست،و ما را از همنشينان و خاندانش قرار بده،و در زمان بازگشتش ما را برانگيز،تا در دوران او در شمار يارانش باشيم.خدايا درك قيامش را روزى ما كن،و در روزگارش ما را حاضر كن،و بر او درود فرست،و سلام او را به ما باز رسان،درود و رحمت خدا و بركاتش بر او باد.
ميرداماد(ره)در رساله اربعه ايّام خود،در بيان اعمال روز دحو الارض فرموده است:زيارت امام رضا عليه السّلام‏ در اين روز افضل اعمال مستحبّ،و مؤكّدترين آداب مى‏باشد،و همچنين زيارت آن حضرت در روز اول ماه رجب الفرد در نهايت تأكيد بوده،و نسبت به آن ترغيب بسيار شده است. روز آخر ماه:سال دويست‏وبيست بنابر مشهور،امام جواد عليه السّلام،در بغداد به سبب زهرى كه معتصم عباسى به ايشان خوراند شهيد شد و اين حاديثه تقريبا پس از درگذشت دوسال‏ونيم از مرگ مأمون عبّاسى اتفاق افتاد،چنان‏كه خود آن جناب مى‏فرمود الفرج بعد المامون بثلاثين شهرا[گشايش كار سى‏ماه پس از مأمون است]و اين جمله نشان‏دهنده اين است كه آن حضرت از سوء معاشرت مأمون در كمال رنج و ناراحتى بوده است،كه مرگ خود را فرج و گشايش تعبير نموده است،چنان‏كه پدر بزرگوارشان‏ امام رضا عليه السّلام،در زمان ولايتعدى خويش چنين بوده است و در هر جمعه كه از مسجد جامع باز مى‏گشت،به همان حال كه عرق‏ ريزان و غبارآلوده بود،دستها را به درگاه الهى بلند نموده و مى‏گفت:الهى اگر فرج و گشايش كار من در مرگ من است‏ پس همين ساعت در مرگ من شتاب ورز و پيوسته در غم‏واندوه بود،تا از دنيا رحلت فرمود،و امام جواد عليه السّلام زمانى كه وفات كرد از عمر شريفش بيست‏وچند سال و چند ماه گذشته بود،مرقد شريف ايشان در بقعه مباركه كاظميه در پشت سر جّد بزرگوارشان‏ امام موسى بن جعفر عليهما السّلام قرار دارد.

+ نوشته شده در  دوشنبه 8 مهر1392ساعت 18:15  توسط عاشـور عاشوری  | 

مطالب قدیمی‌تر